ο χωρισμένος στο βορρά

ένας λόος σου έφυεν τζ'είπες τον του Σπανούη
άξιππα πκιον πλουμίζει σε τζιαι κάμνει σε τραούδι

αφουσον είσαι λέφτερος τζιαι τάχα δικαιούσαι
γιατί λαλείς εν ημπορείς,ήντα χτηνον εν που 'σαι

να φοάσαι να γαμήσεις άμπα τζιαι χτιτζιάσει η πρώην
είσαι για τα παναύρκα τζιαι αξίζει σου χοχόιν

θα σε φκάλουμε στες στράτες να σε δουν οι χωρκανοί
θα σου σύρουμεν τομάτες τζιαι θα σφάξουμεν αρνίν

έννα κάτσουμεν να φάμε τζιαι με κάμποσα ποτά
πέρκιμον τζ'αντιληφτούμεν αμμας τα λαλείς σωστά

αφούσον την εσκάρταρεν την βίλλα σου η κυρία
βάρτην μέσα στο ebay ,ολαν σαν ευκαιρία.

αν την δούν οι σπαρκωμένες έξερε πως θα λυσσιάσουν
τζ΄αν έσσ' η βίζα Overdraft μπορεί τζιαι να την πιάσουν

έγλεπε όμως φίλε μου γιατ'εν δημοπρασία
τζιαι ππούστης αν την πιάσει εν τα ψουμιά της λλία

Αφιερωμένο

ίντα τζιαιρούς εφτάσαμεν,χαπάρι εν επήρα
κουμάντον κάμνει στην ζωήν το γρόσιν τζιαι η λίρα

αμμ' έν κρατάς εν ημπορείς την όμορφη να κάμνεις
άμαν τα πιάεις άξιππα τα πάθη σου ξιάννεις

τα πατσαρίτζια που πουλούν μέσα εις τες βιτρίνες
να τα γοράσεις εν μπορείς τζιαι ας δουλεύκεις μήνες

μια κορού ακούσατε στην πάτρα τες κουβέντες
που έκαμνεν τζιαι βίζιτες για να γοράζει τσέντες

τούτη η βιλλιά εν φόρεμα η άλλη εν σιαρπούα
μπορεί να 'σαι πουτάνα μα εγίνικες κουκλούα

ο κάθε νας σαπόγερος που πίννει την ζωή σου
μπορεί να σε πκιερώννει μα τρώει τη ψυσσιή σου

μπορεί στο δεφτεράκι σου τζ' άλλος ππαράς να μπαίννει
εν άσσιημον το χούιν σου τζιαι δύσκολα ξεβαίννει

προφητικόν

τ'αμμάτιν μου εφοήθηκεν τη σύγχρονη γενέκα
γιατίς είναι ένα χτιτιζιόν εννιά φορές στες δέκα

ακούεις κάτι δράματα,για πουττους που δακκάννουν
τζ'οι αδρώποι υποφέρουσιν βουρούσιν τζ'εν προκάμνουν

μάχουνται σαλαβάτημαν τάχας πως φταίν' οι αντράες
πως εγινήκαν μαλαχτοί γι'αυτόν εν κεραττάες

έννεν σιεροτζιέφαλοι,πως έν βαρεί παθκιά τους,
εφτάνηνεν η βίλλα τους,εν το λαλεί η καρκιά τους

μ'άν τους λαλούν εν τυχερές π'αλλάξαν οι τζιαιροί
τζ'οτι περνουν βασιλικά σε τούντην εποχή;

που'ταν κλεισμένες έσσω ώσπου να τες χαρτώσουν
ως που να έβρουν τους γαμπρούς τζια να τους τες φορτώσουν;

εγίναν πολλοπάητες τζιαι κάμνουν τα κουμάντα
τζιαι οι αδρώποι οι φτωσσιοί εμείναν εις την πάντα

εννα γυρίσουμεν λαλείς εις την μητριαρχία;
που ούλλα τα ερίζασιν τζιαι είχαν τα πρωτεία;

τζιαι για παρθενογένεση αν εύρουν κάποια λύση
έθθεν να μας χρειάζουνται ούτε για το γαμήσι

ακούστε για τ'αρρτζίθκια μας,να πω μιαν προφητεία
εννά'ναι διακοσμητικά τζ΄ έθθε να'χουν αξία

να ζήσουμε!

σήμερα που γιορτάζουμεν να σχολιάσω θέλω
κράτος ήταν να κάμουμεν μα εκάμαμεν μπουρδέλο

αντίς για λάμπαν κότσσιηνην,έχουμεν το πεζούνι
μα έπρεπε στο θυρεό να 'χουμεν μαιμούνι

τσατσάν εις το ταμείο έχουμεν την αγγλία
για να πουλά τον κώλο μας σ'ούλλη την κοινωνία

προστάτες για την πούγκα μας εν ο αμερικάνοι
πόρνες πολυτελείας όι ο,τι τζαι νάνει

κάμποσον καπαρτίζουμεν εμείς για το ππαράν μας
γιατί δακκάννει στην τιμήν η κάθε βίζιτά μας

ΥΓ: δόξα τιμή τζιαι κότινος στον φίλον τον acera
που μυλλωμένα εσκέφτηκεν τζιαι τζίεινος έτσι μέρα

η τραγωδία (ολοκληρωμένο)

εννα σας πω ρε χωρκανοί για έναν σκηνικόν
έναν χαττάν που έπαθε μια πούττα μ'εναν νιον

ήσσιεν τζιαιρό να γαμηθεί,τζιαιρό για να γελάσει
τζ'επρεπε να τον ιμπουκκωθεί αλλιώς ήτουν να σπάσει

τζιαι ήτουν μια νύχτα όμορφη πο'φκύκεν στο γυρόν
για βίλλον που επεθύμησε,να εύρει αρσενικόν

κοντεύκει ένας όμορφος, ένας θεός σωστός
εγυάλλισεν τ'αμμάτιν της πως ήρτεν ο τζιαιρός

είσσιεν κορμίν σαν άγαρμα,Απόλλωνας ο νέος
ήσσιεν καλά γονίδια ήταν πολλά ωραίος

φέττες τζιαι οι κοιλιακοί,σίερον το κορμίν του
άμαν τον είδεν η κορού έθελεν το πουλλίν του

πιάνννει τον πράττσιον που λαλείς,πάσιν στον ασσιυρώνα
πας τα δεμάθκια σύρνει την ν'αρκέψουν τον αγώνα

τζιείνη εσυλλοίζετουν ίνταλως θα την πάρει
αθθεν να μπεί τζιαι φουρκαστός άτζαπις ννα με χτάρει;

άξξιπα τζιείνη εμουσσιεψεν τζιαι τρέχαν τα ζουμιά της
τον βίλλον τον εθέλασιν τζ'ο νούς τζιαι τα βλανντζιά της

τρουμπώννει σαν την μούλλα,τζι'αννοίει το πουττίν της
πρίσσσιουνται τα πουττόσσιειλα θέλει τον η ψυσσιή της

μα έν'ι νιώθει το θερκόν στην τρύπα να τρυπώννει
να βασιανιέται να κουντά ούτε τζιαι να μπαρρώννει

σαν το σκουλούτζιην μάσσιεται να μπεί εις την φουλιάν της
άδικα τζίεινη καρτερά να εύρει την χαράν της

άτε λαλεί του άξξιπα,τζιαι κρούζει το πουττίν μου
τζιαι μεν με σσσιομαλίζεις μπορώ τζιαι μανισσιή μου

αμμέν ιμπόρείς πέ μου το,ν'αρκέψω να νεκαλιούμαι
με το βρατζιήν στα γόνατα αλλά να μεν γαμιούμαι

μπορεί να πέρασεν τζιαιρός μα έννεν έτσ' οι βίλλοι
πέταξε το καλύττερα για να το φαν οι σσιύλλοι

είδα σε τόσον κορμαλλιάν,μα άλλην μας εδείξαν
αλλά θκυο πόντους βίλλο στο τέλος μας εμπήξαν

για την διαλείπουσα παρουσία μου

θέλω να γραφω ταχτικά,λαλώ σας την αλήθκεια
αλλά οι 'ποχρεώσεις μου,τραβούν με που τ'αρρτζίθκια

Ωδή στην νεαρή επαγγελματία

έφαες-ήπιες τζιαι κανεί,τζιαι το κεφάλαιον κλείνει
τζ''οτι άρπαξεν ο κώλος σου,ανάμνηση θα μείνει

ΥΓ: αφιερωμένο στην Ελένη που επιστρέφει στα πάτρια εδάφη