Στον Αη Βασίλη

Αη Βασίλη Βασιλιά γαμήσσια να μας φέρεις
έφτασεν τζιαι το δέκα,πέρκι τα καταφέρεις

κάθε γρόνον ευκούμαστεν τζιαι επι γής ειρήνη
φέρε γαμήσσια τζιαι κανεί, τζ'απου κοπεί ας μείνει

Οι έριδες τζ'οι διχασμοί εν που την αγαμία
αφούσον οι αγάμητοι ρίζουν την κοινωνία

ειρήνην πώς να έχουμεν αφούς εν ξινισμένοι
την βίλλαν για κατούρημα έχουν οι καημένοι;

κάμε τζιαι κάτι άξιππα για ούλες τες ξινισμένες
τες τσούρες στα γραφεία πον τέλλεια σαγνιασμένες

φέρμας ποιότητα ζωής τζιαι στο νησί μας λύση
στις κλάτσες μας στο τζάκι που θκυο κιλά γαμήσι

Αμμέν κρωστείς υπόσχουμαι εκδίκησην θα πάρω
Στην καμινάδαν γράσο, ξέρε θα σπατουλάρω

Μέσα στο τζάκιν κορτωτή μιαν βίλλα θα σου στήσω
άξιππα σαν ιππέσεις για να σε σικκηρτήσω

προς "άνευ ορίων"

είπες για τους μικρόκοσμους  τζιαι για τα μυλλωμένα
ένωσα πως τα σκάγια σου επιάαν  με τζ'εμένα

ούλοι πλάσματα είμαστεν μέσα στην κοινωνίαν
τζ'ούλοι για τα προβλήματα έχουμεν αγωνίαν

την σφαιρικήν την γνώση να την υποστηρίζεις
μα άησμας τους μονότονους τζιαι μεν μας υποβαθμίζεις

μόνο στα μυλλωμένα θ'ακούσεις τον Σπανούδη
έκαστος εις το είδος του λαλεί τζιαι το τραούδι

μόνον οτι μ'αρέσκει κάμποσον θ'αναλύω
όι μιλλοσφοντζζίσματα ,όι πο' ούλλα λλίο

πιστεύκω εν το έθελες άλλους να σικκιρτήσεις
των άλλων την αξίαν έν έθελες να σβήσεις

μα άμαν μας περιφρονείς κουμπάρε που τ'αλήθκεια
είσ'έναν υποκείμενον τζιαι γλύφεις μας τ'αρρτζίθκια

σσιειμώνας κοπέλλια.

έλειψεν μας η έμπνευση τζ'εκάτσαμεντε πάνω
έσσιει κανένα μήνα μπορεί τζιαι παραπάνω

ο κόσμος εν κυκλοφορεί γιατίς καμνει κρυάδες
τζ'έτσι θα συνεχίσει  για κάμποσες φτομάες

κάτω που τα παπλώματα γινίσουνται οι κουβέντες
ασκομαχούν στα σκοτεινά κορούες τζιαι λεβέντες

το γαίμαν μας εκρύανεν τ'αμμάτιν εν γυαλλίζει
στες στράτες μακρομάνικα, τζιαι πούττον εν μυρίζει

προσεχώς.

έμεινεν τζιαι εσάγγνιασεν η γέριμ'η  σελίδα
εν πούττος της κοτζιάκαρης έτσι οπως την είδα

έθελα να 'μαι συνεπής μ'άθθα τα καταφέρω
ουτε πού εν η βίλλα μου λαλώ σας εν'ιξέρω

στη στράτα σσιονοστείτε πο'ννα ξαναπεράσω
εννα σας παίξω την πουρού, (β)μίλλαν να σας τζιεράσω

το δαχτύλιν του Γαλιλαίου

του γαλιλαίου άκουσα ήβραν έναν δαχτύλι
χρόνια 300 άθαφτον αφήκαν τον οι σιύλλοι

μιαν μέραν είσσιεν έμπνευση,τζ'είπεν η γής γυρίζει
τζιαι άξξιπα το βατικανό φακκά τζιαι κατσιαρίζει

εις θάνατον του είπασιν ρε γάρε σου αξίζει
η γη μας εν ταράσσει τζιαι τα χαρκιά του σσιίζει

λάθος είπαν εκάμασιν μετά τρακόσσια γρόνια
τζιαι τον καταδικάσαμεν γιατ'ήμασταν κοθώνια

στρώστε το κότσσινον χαλί,φορέστε τα καλά σας
να κάμουμεν μιαν τελετή μέσα στα κεντρικά σας

του γαλιλαίου το δάχτυλο φέρτε μου να λαθκιάσω
μέσα στου πάπα τον πρωχτόν θέλω να το φαθκιάσω

..συνέχεια

εφάρασες κορη κορού που δες εις την οθόνην
τον κώλο σου τον τίτσιρο τζ'επιάαν σε οι πόνοι

έν έπρεπεν κορή μιτσιά στα όργια να μπλέξεις
ενόμισες  το σύστημα πως εννα περιπέξεις

ο ουρολόγος έθελεν τζιαι όργια να κάμνει
αλλά κρυφά τζιαι βίτεον ούλλες σας να σας πιάννει

τον Καλιγούλαν έκαμνεν μές τα νοσοκομεία
ταινία ξέρε εγίνηκεν πηλέ η ιστορία

ίνταλως σας εκάλαρε σαν τα χτηνά χαρκούμαι
τζιαι μες τα δικαστήρια εννα σας ξαναδούμε

εις το νοσοκομείον της Αθήνας

ελάτε δα ρε χωρκανοί,άξξιπα συναχτείτε
ν'ακούσε τι εγίνηκεν τζιαι να συντρομαχτείτε

πέτε μου ασσας έτυχεν μες τα νοσοκομεία
πούζαν να κατεβάζετε που την ταλαιπωρίαν

να καρτεράτε άσκοπα να λίφκ΄η πομονή
βοήθειαν να ζητάτε να με σας βάλλουν φτιν

έτσι επαθένναν κάμποσοι γέριμοι στην Αθήνα
εβρέθην η αιτία έν έσσιει ούτε μήνα.

τρία κοπέλια έμαθα  τζ'εννέα θηλυκά
εκάμνασιν παρτούζες τάχατες στα κρυφά

τάχατες όι ούλλες μαζί αλλά με τη σειράν
μέσα στην καμαρούαν απλώνναν τραχανά

μπορεί να λείφκαν οι ορροί τζ' οι αδρώποι να ψοφούσαν
μα νοσοκόμες οι φτωσσιές αλλού ασκομαχούσαν

"πέμου γιατρέ τα χάππια μου γιατί μυρίζουν βίλλους
 τζ'ακούω κατι παουρκές,μα πέ μου έσσιετε σιύλλους;

εθκιούσαν το πουττίν τους για την υπηρεσίαν
εν δύσκολο λειτούργημα μα έννεν αγγαρεία

μα ο ένας ήτουν γάδαρος τζ'έβαλεν κκαμερούα
τζ'έφκαλεν εις το ίττερνετ τη μιαν την κοπελλούα

νάμιν εφκάλαν οι άτιμοι τζ΄έτσι εκάτσαν πάνω
θα τους γαμήσει ο δικαστής τζιαι κόμα παραπάνω

η καύλα τους ήτουν πολλή,μα η αντροπή τους λλίη
του Ιπποκράτη η κουφή τον βίλλο να τυλίει;;;